Vaders spelen een zeer belangrijke rol in de opvoeding van kinderen. De praktijk leert echter dat moeders over het algemeen een grotere rol innemen dan vaders. De vaderrol kan hierdoor onderontwikkeld blijven.

Dit is een gemis voor de opvoeding. Vanuit onze persoonlijke en professionele ervaring hebben wij ontdekt dat er veel baat is bij het betrekken van vaders bij de opvoeding. Dit gaat echter niet altijd gemakkelijk. Hierdoor neemt voor de kinderen de kans op het missen van een voorbeeld toe, in het bijzonder voor jongens.

Het niet hebben van een voorbeeldfiguur kan de identiteitsvorming beïnvloeden. De kans op gedragsproblemen neemt hierdoor toe. Voor jongens die in de hulpverlening terecht komen, waar het grootste deel van de hulpverleners vrouw zijn, zijn ook hier relatief weinig voorbeeldfiguren, net als in het onderwijs. Wij missen een duidelijk mangericht aanbod van hulpverlening voor vaders en zonen, gericht op het versterken van de mannencultuur en de relatie onderling.

In projectvorm bieden wij een mangericht programma aan. Het doen van activiteiten en het daarop reflecteren staan centraal. Wij geloven namelijk dat mannen vooral leren door te doen.
Bewustwording van eigen gedrag, communiceren en het verbeteren van het contact tussen vaders en zonen staan in ons programma centraal.